Bana yol göstermeni istiyorum, ben beşeri bir varlığım yanilabilirim sasirabilirim. Lütfen beni şaşırtma yanıltma beni. Senden istediğim yegane şey lütfen aklımı koru. Çünkü ben normal bir insan gibi değilim artık. Herşeyi herkesi kandirmaktan, etrafa iyi ayakta sağlam görüntüsü vermekte bir yere kadar artık. Kendimi kaçınılmaz bir sona doğru gidiyormuş gibi hissediyorum. Acı sevinç mutluluk göz yaşı hiç bir şey hissetmiyorum. Bazen gecenin bir yarısı kendimi bir bankın üzerinde otururken buluyorum, ne zaman oraya geldiğimi bilmiyorum. Kolumda bir morluk oluyor ama nereye carptigimi bile bilmiyorum hatırlamıyorum. Aklımı kaybettigimi düşünüyorum, çıkamıyorum bu cendereden. Sırtımda ki yük, boğazımda ki yumru hiç gitmiyor. Tükeniyorum ve çevremi de tuketiyorum, beni seven herkesin kalbini kiriyorum. Yalvararim bir yol göster. Bunun sonunun ne olduğunu biliyorum ben. Acizmis, zayifmis galiba gözümüzde büyüttüğümüz kadar güçlü bir adam değilmiş demeyeceklerini bilsem çoktan...
Saat saati günü günü tutmuyor bende.
Herşeyden sana sığınıyorum, beni bu döngüden çıkaracak bir güç varsa o da sensin. Yoruldum çok yorgunum.
Sen benden rahmetini ve merhametini eksik etme Allahım.