Bu adam ölse, cok üzülürüm.
Su kisacik eseri analiz etmeye kalksak, abartisiz, yüzlerce sayfalik bir kitap cikar.
Iyi ki varsin Ismet Özel, iyi ki bizim dönemimize denk gelmissin..
Nasil bir tükenmislik, nasil küllerinden tekrar dogmaya can atan bir umut...atese teslim ederken, yanmisliklardan cogalmak isteyisi..
Dibe vurdugumuz zaman, kendimizi sende bulmamiz...
Ölme sakin.
Yildizlarin Uzakligina Övgü
Kargasa. Anilacak günlerim olmadi mi benim? Ayaklarimin
korkusuzca çiçeklendigi, silahima yapisip sabahin serinligini
bekledigim, kuzey gemileriyle sagir oldugum günler, sepet ormeyi unuttugum günler olmadi mi? Ey geceyi ve kahverengi
bir düzeni tasiyan ellerim! Yüzümün ugultusuyla sasirtin beni.
o karanlik ormani yangina vurun. Çünkü ben de kaçarken ardimda kalanlari yakiyorum. Ama iyi biliyorum yildizlari, ama
yildizlarin tanrilarin da üstünde parladiklarini, anilacak günlerimin gitgide yokoldugunu biliyorum.
biliyorum.
Kargasa. Ve kolayca yikilan inançlarim benim, benim en
saglam ve daginik ellerim. Sabahi nasil tetikte bekliyorum. Safakla damar damara sevistigini görmek için bilgeligin. Ve onariyorum nasil hizla kendi gücümü. Nasil bir soylu bosluga çilginca kanayorum. Ey yanginlar artigi! Her yangindan arta kalan bir sey, her yangindan arta kalan gerçek sey
çogalt beni.
