“kötülüğün sıradanlığı”nın görev bilinciyle, disiplinle, yalnızca kendi hayatını düşünmekle, ötekini bir muamma, bir düşman, bir tehlike olarak kodladığında mümkün olduğunu anlatan bir film.
toplama kampının hemen bitişiğine kurulan rüya gibi bir evde yaşayan nazi ailesinin gündelik yaşamına odaklanan filmde hemen her şey normaldir, çiçekler, çocuklar, böcekler, havuzlar, doğum günü partileri, kıyafetler vs... yandaki kampın duvarlarını aşan çığlıklar, silah sesleri olmasa. gerçekten de tek bir şiddet görüntüsüne şahit olmayız ama seslerini duyarız, tek bir kan izi yoktur ama nehirdeki külleri, havadaki dumanları görürüz.
öyle ki cennetten bir bahçe gibi düzenlenmiş bahçede sırıtan tek şey, sesleri ve dumanları saymazsak, toplama kampının evin bahçesine bakan duvardaki asmaların henüz tüm duvarı kaplamamış olmasıdır...
toplama kampının hemen bitişiğine kurulan rüya gibi bir evde yaşayan nazi ailesinin gündelik yaşamına odaklanan filmde hemen her şey normaldir, çiçekler, çocuklar, böcekler, havuzlar, doğum günü partileri, kıyafetler vs... yandaki kampın duvarlarını aşan çığlıklar, silah sesleri olmasa. gerçekten de tek bir şiddet görüntüsüne şahit olmayız ama seslerini duyarız, tek bir kan izi yoktur ama nehirdeki külleri, havadaki dumanları görürüz.
öyle ki cennetten bir bahçe gibi düzenlenmiş bahçede sırıtan tek şey, sesleri ve dumanları saymazsak, toplama kampının evin bahçesine bakan duvardaki asmaların henüz tüm duvarı kaplamamış olmasıdır...
