Sene 2008 filan, Adana’ya gittiğimde Adanalı arkadaşımın telkinleri üzerine tanışma fırsatı bulduğum sıradışı lezzetlerden biri. Özellikle hafif demli kafa sonrası üst üste 3-5 tanesini bol kimyonlu şekilde götürmek tarif edilemeyecek güzellikte. Tabi ki ilk başta görünce “ben bunu tanıyorum bir yerden” diye de söylenmiştim. Ha şimdi yiyemiyorum, o zamanki kafa ile yiyordum, ergendik filan. Yiyememe sebebi güvenemiyor oluşum. Zira hint sokak lezzetlerinden hallicedir Adana sokak lezzetleri. Temiz olduğuna inandığım yer dışında yemek problemli geliyor bana artık : dd
Ata Demirer’in de böyle bir anısı vardı;
