Ben aidiyete böyle bakmıyorum bakamıyorum sevgili
@chemineau ait olmadığını sevemezsin bana göre sahip olmadığına bağlanamazsın.
Örneğin Türksün sana şerefli bir his gibi gelir o ırka aitsin bu vatanın sahibisin bağlanırsın ne kadar uzağa da gitsen o bağ seni çeker seversin
Evine bağlanırsın senindir, ailene bağlanırsın aidiyet hissetmediğin yabancıdır. Bir yabancıya kırılmazsın bir hırsıza kızamazsın gibi gibi gibi eldir
selam, aidiyete " öyle bakamamanız " gerçekte nasıl baktığınızdan bağımsız olarak sizin bakamayışınızla ilintili, gerçekte nasıl bakmanız gerektiğiyle ilgili değil fakat nispi bir kavram olduğu için ki; olmasa bile istediğiniz gibi bakmakta, anlamakta ve yorumlamakta elbette özgürsünüz. Kavramı daha iyi anlamlandırmak için genelde metodolojik olarak kökenine inerimki tam bir bağıntı yakalayabileyim.
“
Aidiyet” kelimesinin etimolojik kökeni Arapçadır.
- Arapça köken: “ʿīdiye / ʿīdiyya” (عِيدِيَّة) değil, doğrudan “ʿīda / ʿīdiyyat” kökünden gelir. Temel kök ise “ʿawd / ʿāda” (عود / عاد) yani dönmek, tekrar etmek, ait olmak, geri dönmek anlamlarını taşır.
- Türkçeye geçiş: Osmanlı Türkçesinde “ʿîdiyyet” (عیدیت) biçiminde kullanılmıştır.
- Anlam gelişimi:
- “Ait olma, ilişiklik, bağlantı” anlamı taşıyan ‘ʿîdiyyet’ zamanla Türkçede “aidiyet” şeklinde yerleşmiştir.
- Günümüzde “bir gruba, topluma, yere veya düşünceye ait olma durumu” anlamıyla kullanılmaktadır.
📌 Özetle:
Aidiyet ← Arapça “ʿîdiyyet” ← “ʿawd / ʿāda” (ait olmak, geri dönmek, bağlı olmak).
tümcelerin içeriğini ayırarak cımbızla kelime seçmek pek tarzım değil fakat tespitler çok hoşuma gitti, septik yapıma uygun olarak bir kaç suâl yönelteyim.
" ait olmadığını sevemezsin "
soyutsal bir kavram olarak ele alırsak, "ait olduğuna" nasıl emin olabilirsin? , somut anlamda ise örnek bâbında buna evlilik dersek, evli olmadan sevemez misin? yahut, sevgiliyken henüz resmi imzalar atılmamışken adı konulmamış bir duygusal bağlantı hiç yaşamadınız mı? ruhsal bir bağlantı yaşanıp iki tarafta bunu hissettiğinde görünmez zincirlerle mi bağlılık yaşanıyor? yoksa, doğanın getirdiği kanunlar çerçevesinde acıktığında çiğ çiğ insan eti yiyebilecek ve yiyen bir canlı türü için böylesine iddialı bir tasavvurda bulunmak noksanlığın getirdiği bir zihinsel dilemma mı?
biraz fazla soru yönelttiğimin farkındayım, kısaca aradığım mantıksal çelişkiler boyutunda yapılan tasfirin ne denli "doğru" olabileceği
anlık bir fikir, düşünce veya hisle yazılmış olabilir, çok önemli "doğru" veya "yanlış" olması, anlamaya çalıştığım husus "ait olmadığını sevemezsinin" tam bir açıklaması olabilir.
"sahip olmadığına bağlanamazsın"
yapamazsın, edemezsin gibi kesinlik belirtilen durumlarda görecelilik olmaması gerekir, şarttır. yapılan tespite anti-tez olarak ise bir çok örnek daha tespiti okurken zihnimizde canlanıyor. eğer bu iki cümleyi tespit veya hissin doğrultusunda açıklayabilirsen, neden baştan başa kevser akan gül kokan bir kalbin filizi gibi çelişkiye dem vurmak istediğimi anlatayım.
platonik aşklar, fanatik futbol kulübü taraftarları, hayran kültürü gibi olgular, karşıdakinin temelde ne olduğundan bağımsız olarak kendilerinde yarattığı hisleri severler. ait olma, sahip olma bir neden-sonuç ilişkisi ile açıklanabilir ama burada dikkat edilmesi gereken yegane unsur " tutkunun içeriği değil, kendisidir. " içeriği bir neden, kendisi ise sonuçtur. insan olmanın en büyük alâmetidir, tutku.
