Anne anaçlığına varabilen içli yanımın aynı şiddetli karşıtlığı olarak karanlık ruhlu denilebilecek kadar vicdansız olabilmem.
Karakteristik değil; gerekli şartlar, olaylar şekillendiğinde.
Bu tespiti ilk annem yapıp dururdu: ''Babanın dedelerine çekmişsin, için nefret, kin dolu'' derdi fakat annem iyi bir referans değildi; çünkü kendinden çok feda eden, sınırlarını çizmekte sıkıntıları olan bir kadındı. Ona saf kötülük yapan yıllarca haset eden insanlara bile verdiği intibaya dikkat ederdi fakat yalnız yaşadıkça, verdiğim kararlara aldığım aksiyonlara, bana kötülük yapmış insanlara karşı şartlar lehime döndüğündeki tutumlarıma bakınca çok boş tespit olmadığına karar verdim.
Sadece bu karakteristik bi durum değil. Cem'e sorun katılmaz,Süreyya'ya sorun ne saçmalıyo bu der.
Memnun muyum? hayır. Egosunu,öfkesini bir rüzgar gibi saçının arkasına savuran bilgelere gıpta ediyorum. Aksi hallerde kendimi çok toy hissediyorum.
