Ulaşılmaz bir baba, histerik ve ilgisiz bir anne ile büyüyen çocuklar empatik birer deha olabiliyor.
Çocuk olamayıp direkt yetişkinlik psikolojisine sürüklenip, duygusal açlıklarını kendi kendilerine doyurmaya alıştıklarından dolayı.
Çok empatik olurlar,iyi profil okurlar,antenleri sağlamdır fakat kendi yaralarını tanıma ve onarma konusunda ciddi sıkıntıları vardır; çünkü kendi yaralarını sarabilmen için önce çocukluğuna sarılabilmen gerekir.
Doğru dürüst yaşanmamış bir döneme ne kadar sarılabilirsin,o dönemi ne kadar anlamlandırıp onarabilirsin ki?
