Tema Editörü

Deliler Gibi Aşık Olduğun Kişiyle Yıllar Sonra Yolda Karşılaşmak

  • Konuyu başlatan Konuyu başlatan Silinen üye 831
  • Başlangıç tarihi Başlangıç tarihi
Konu Sahibi
İlk okulda benden bir alt sınıfta bulunan ve çocuk esirgeme yurdunda kalan bir kıza, uzaktan uzağa aşık olmuştum. O kadar güzel gülerdi ki, o güldüğünde bahar beraberinde gelirdi, kuşlar cıvıldar, ağaçlar yaprak açardı sanki.

Onu her gördüğümde tarif edemeyeceğim hisler oluşurdu içimde. Birlikte oyunlar oynamaya başladık vs derken iş iyice ilerlemişti. Ben onun okullar arası voleybol turnuvası için, O benim okullar arası futbol turnuvasını izlemek için okuldan kaçardı. Lise yıllarına geldiğimizde ani bir şekilde başka bir Çocuk esirgeme yurduna yerleşmişti. Haber alamadım tabi ki.

Yıllar sonra ablamın düğünü için hazırlıklar yapılıyordu. Evin içi ablamın arkadaşları ile doluydu. Eve bir girdim. Onu gördüm! ve tabi ki ne yapacağımı şaşırdım. (O an'a kadar bakıcılığını yaptığı annesinin, benim ablamın hemşire olduğu bir hastanede, bir dönem birlikte çalıştığı iş arkadaşı olduğunu bilmiyordum) Yıllar bir çok şeyi değiştirmişti. Ama onu gördüğüm o an, ilk zamanlarda ne hissediyorsam aynı şeyleri tekrar hissetmiştim. Bu olaydan sonra asla aynı şeyleri hissedebileceğim biri karşıma çıkmadı. Hoş zaten bunun için özel bir çaba da sarfetmedim.
Seni anlıyor ve yapısal olarak parçalanıyorum :p
 
neyse ki aşka dair bütün güzel çiçekler gönül bahçemizde solup gitti , ne bir umut ne de tekrar yeşereceğine dair inanç kalmadı , sadece içimden hayat ne kadar anlamsız , bütün çabalar ne kadar boşuna diyerek sanki sanki sevdiğim bir aktristi görmüş gibi , duygulu fakat umursamaz arkamı dönüp gittim sadece bir dogru olamayan iki küçük noktadan biri olara.. teşekürler dünya son masumiyeti de aldın aramızdan , hakkımı helal eder miyim bilmiyorum
 
bi zamanlar bu anın deli gibi hayalini kurardım ve asla olmayacağını düşünüp üzülürdüm.
şimdi umrumda bile olmaması dünya adına küçük kendi adıma devasa büyük bir adım....
 
Ayriligimizin 3.senesinde, carsida sigara iciyordum.O sigaradan nefret ederdi..
Karsima birden biri cikti,o sandim ve elimdeki sigarayi aninda yere attim..
Bir de baktim ki yalniz benzetmisim..
Simdi bu olaya nasil bakmaliydim?
Eve gelince oturup uzunca bu belki 30 saniyelik tepkimi düsündüm.
Birincisi Sigarayi neden yere attim?
Onun sigaraya olan nefretini körüklemek istememisim demek birlikteligimizde..yani hosnut olsun diye ask yasadigim sigaradan vazgecmisim demek ki..birlikte oldugum zamanlar anlamamisim manipulatif hallerini..o an anladim ne denli bir kukla haline geldigimi elinde..sonra kizim verilmis sadakan varmis,sen eninde sonunda katil olurdun dedim kendi kendime..
Ve ben yalnizca benzettim..bu duruma da sinirlendim..sanki her an karsima ciksin ümüdiyle yasiyormusum gibi hisettim..sonra yine kendimi tokatladim..tamam artik bitti,sakinles diye..
Ben asiktim ama anladim ki iliskinin ilerleyen zamanlarinda, obsesif bir hale gelmisim..bir gün ansizin nasil biraktim onu cözemiyorum..kendi kendimi azad ettim
Iki sene evvel gercekten gördüm..bu sefer hicbir sey hisetmedim..yanima gelip merhaba deseydi,karsilik verirdim..nötrüm..atlatmisim demek ki
Kafami bunca yil oyalamasi,zaman kaybiydi..
 
Geri
Üst