Yaş 35 yolun yarısı diyen şair bile kendi yolunun yarısını tahmin edemediği bir dünyada benim yaşıma yaşlı yada genç demesi geyiklerini geçiyorum ve konuya giriyorum. Gençlik zamanlarım da yani 20'li yaşlarımda et yemeklerine karşı bir doyumsuzluğum vardı. Etli yemekleri olmadan sofradan kalkarsam bilin ki aç kalkmışım demekti. Ama yaş aldıkça et yemekleri ağır gelmeye başladı. Kokuları ağırlaşmaya başladı. Bugün bayılarak yediğim mangal levrek bile ağır geldi mesela. Her geçen gün biraz daha et ürünlerine uzaklaştığımı hissediyorum. Aranızda da böyle hisseden var mı? Kendi seçimi ile vejetaryen/vegan olanlar hariç. Yani ben eti severek ve isteyerek yerken benim gibi olan var mı onu merak ediyorum.
Özellikle sulu et yemeklerini hiç yiyemez oldum.
Özellikle sulu et yemeklerini hiç yiyemez oldum.
