Merdüm-i dideme bilmem ne füsun etti felek
Giryemi kıldı füzûn, eşkimi hûn etti felek
Şirler pençe-i kahrımda olurken lerzân
Beni bir gözleri âhûya zebûn etti felek
Gözbebeğime bilmem ne büyü etti felek
Ağlamamı bol, yaşımı kan etti felek
Aslanlar kahrımın pençesinde titrerken
Beni bir gözleri âhûya muhtaç etti felek
Bu dizeler, Osmanlı padişahı ve şairi olan
Yavuz Sultan Selim’e aittir.
“Merdüm-i dideme bilmem ne füsun etti felek” şiiri,
Divan edebiyatında aşk, kader ve çaresizlik temalarını
derin bir şekilde yansıtan önemli eserlerden biridir.
Rivayete göre Yavuz Sultan Selim,
Ridaniye ve Mercidabık seferleri sırasında
Şam yakınlarında otağını kurduğu dönemde
bir Türkmen kızına âşık olur.
Ancak bu aşk, kavuşmayla sonuçlanmaz.
Şair, bu şiirde feleğe sitem eder;
gözyaşlarının kana dönüşmesini,
kudretli bir hükümdarken
bir çift ahu göz karşısında aciz kalışını anlatır.
Aslanları titreten bir padişahın,
aşk karşısında çaresizleşmesi,
şiirin en çarpıcı yönlerinden biridir.
Bu yönüyle şiir,
Yavuz Sultan Selim’in sadece bir savaşçı değil,
aynı zamanda güçlü bir şair ve duygusal bir insan olduğunu
gösteren önemli bir edebî metindir.
Bu içerik Forumsal genel forum topluluğunda paylaşılmıştır.
Benzer şiirler ve edebî paylaşımlar için
Genel Forum alanını ziyaret edebilir
veya ücretsiz üye olarak tartışmalara katılabilirsiniz.
Bu şiir hakkında siz ne düşünüyorsunuz?
Forumsal’a katılarak görüşlerinizi paylaşabilirsiniz.
Giryemi kıldı füzûn, eşkimi hûn etti felek
Şirler pençe-i kahrımda olurken lerzân
Beni bir gözleri âhûya zebûn etti felek
Gözbebeğime bilmem ne büyü etti felek
Ağlamamı bol, yaşımı kan etti felek
Aslanlar kahrımın pençesinde titrerken
Beni bir gözleri âhûya muhtaç etti felek
Bu dizeler, Osmanlı padişahı ve şairi olan
Yavuz Sultan Selim’e aittir.
“Merdüm-i dideme bilmem ne füsun etti felek” şiiri,
Divan edebiyatında aşk, kader ve çaresizlik temalarını
derin bir şekilde yansıtan önemli eserlerden biridir.
Rivayete göre Yavuz Sultan Selim,
Ridaniye ve Mercidabık seferleri sırasında
Şam yakınlarında otağını kurduğu dönemde
bir Türkmen kızına âşık olur.
Ancak bu aşk, kavuşmayla sonuçlanmaz.
Şair, bu şiirde feleğe sitem eder;
gözyaşlarının kana dönüşmesini,
kudretli bir hükümdarken
bir çift ahu göz karşısında aciz kalışını anlatır.
Aslanları titreten bir padişahın,
aşk karşısında çaresizleşmesi,
şiirin en çarpıcı yönlerinden biridir.
Bu yönüyle şiir,
Yavuz Sultan Selim’in sadece bir savaşçı değil,
aynı zamanda güçlü bir şair ve duygusal bir insan olduğunu
gösteren önemli bir edebî metindir.
Bu içerik Forumsal genel forum topluluğunda paylaşılmıştır.
Benzer şiirler ve edebî paylaşımlar için
Genel Forum alanını ziyaret edebilir
veya ücretsiz üye olarak tartışmalara katılabilirsiniz.
Bu şiir hakkında siz ne düşünüyorsunuz?
Forumsal’a katılarak görüşlerinizi paylaşabilirsiniz.
Moderatörün son düzenlenenleri:
