bir zamanlar yalnizligimin en agrini en acimasiz zamanlarini yasamistim ama ölmemistim.
O zamanlarda bu hissi öyle kazidimki kafama..
Hayatima kim girerse girsin, o hissi bir daha asla unutmayacaksin dedim kendime.
Ondan sonra güclendim.
Yalniz kalmayi seviyorum , ama hissetmek de beni korkutmuyor artik.
en kötüsünü yasamistim , daha da kötüsü gelemez diyerek.
Daha da gercekci yazarsam, O yalnizlik hissinin caresizliginde, en gercek anlama kavusuyor insan birazda.. Yalniz degilsin , Allah var diyorsun..
ben yinede bu kadar yazayim, yasayan anladi zaten.
