Tarihcesine baktigimizda, ölülerin kafataslarini yattiklari yerin altina koyup, onlarla uyurlardi.
bazen cikarip, sofrada yanlarina otuttururlardi.
Antik misirda mumyalanirdi cseset, romalilar yakardi, orta dogu gömerdi, nordicler batakliga atardi.
tanrilari sakinlestirmek icin mayalar kurban ederdi büyük stilde, kan gövdeyi götürüdü mesela
Bazilari ölülerini yakar,bazilari senesi geldiginde, yattiklari yerden cikarip, onlarla sehir turu atar.Bunlar su an yasaniyor dünyada.
Hepsinin ortak bir noktasi var, gömüyorlar mecazi anlamda.
Mitlerde, efsanelerde ölümden sonra baska bir hayata gecis sürekli anlatilir.
Bu kolektif bir bilinctir.
Ölümden sonra bir baska "hayatin" varolus inanci var.
Modern bilim bunu redetse de.
Son yolculugu, ölene son saygiyi göstermek gibi niyet ler ardinda aranabilinir bu sorunun cevabi.
Nitekim, ölene ölüm koymuyor, arda kalana koyuyor.
Bu bakis acisindan, insanin ne kadar bencil oldugu görülür esasen.
