Aldatma dinamiğinize bağlı.
Genelde dini kıstaslara da önem veriliyorsa (toplumumuzda genelde verilir) bildiğim kadari ile İslam'a göre samimi bir tövbe varsa itiraf önerilmez.(yanlışsa duzeltin)
Modern psikoloji açısından bakarsak, ağırlıklı olarak itiraf edilmeli görüşü hakim olsa da, aksi tezleri olan psikologlar, sosyologlar da vardır. Aslinda bu psikoloji kadar hatta bazen daha çok sosyolojinin de alani; aile en küçük toplum birimi ve yapacağınız itiraf bunu kökten etkileyecek, olasi yikimlar davranissal duzeyde sınırlı kalmayacaktir. Aile bireylerinizin tamamı, eşiniz, coucuklariniz ve sürecleri, ana babanız-aile büyükleriniz vs bu ortaya çıktığında sizle aynı bilişsel frekansta olacaklar mi? İş hayatinizin, patronunuzun vb dinamikleri neler? Eşiniz affetmese bile bu itirafi sir olarak saklayabilecek mi? ya da siz bilişsel olarak bunu geride bırakmaya ve yeni sayfa acmaya hazır değilseniz, (ki itiraf etmeyi arzuluyorsaniz bu yüksek olasilik) itiraf etmedikçe biriken anksiyete ve suçluluk duyguları sağlığınızı oldukça olumsuz etkileyebilir. (Modern psikoloji itiraf edilmeli kısmının temellerinin biri)
İlk cümlede aldatma dinamiği demişken,
Eğer eşinizi seviyorken bir anlık kaçamak ve durtusel olanak ve tesadüfler ile alakali bir cinsel deneyim ise ders çıkarma ve toparlanma kaydı ile itiraf edilmemesi masaya yatirilabilir. (Sevse aldatmazdi hedeleri ile kafa utulemeyelim tşk) fakat eşinizi artık sevmeme, ait hissetmeme gibi duygusal sebeplerle uzun soluklu bir aldatma ise, ve çocuk yani başka sebeplerce vicdan yapma egilimindeyseniz ayrılmalı ve itiraf etmelisiniz; bu noktada sorun, aldatma olayından öte böyle bi evliliğin hala devam ediyor olmasıdır zaten.
Ortadan olabildiğince ,'bekara kari bosamak kolay' onyargisindan siyrilarak böyle konuştum.
Subjektif yorumum direkt itiraf edip ayrılmak, çok sevsem bile. Asla asla demeyi sevmem, insanız.
Allah şaşırtmasın.
Edit.
Sevgili denmiş, kültüre göre değişir o da.
İngiltere'de iskandinav ulkelerinde falan yaşıyorsanız yine geçerli sayabiliriz.
