üretiyorum, paylaşıyorum, seviyorum, değer verip değer görüyorum. varoluşuma dair bir anlam vermek zorunda değilim çünki anlam yüklüyorum. mücadele ediyorum soluduğum hava için, yediğim ekmek için. kan döküyorum, ter döküyorum, el uzatıyorum, çile ve cefa çekiyorum. ve tüm bunlar bana kendimi bildiriyor, ne olduğumu nereye yol almam gerektiğini gösteriyor..
Bunlar maneviyat degil,alisveris.
tüm bu kesmekeşin arasında seni taşıyan bir maneviyatın olmadan, yürüyemezsin. bizi koşturan ayaklarımıza şükür.
Maneviyatini aciklamiyor bunlar.
hayatta bir amacım var, bu bile tek başına insana maneviyat yükler.
Maneviyet yüklenebilir bir sey mi?
doğuştan ve genetik olsaydı mevlananin babasindan, yunus emrenin anasindan bahsederdik. insan yaşamalı ama nasıl?
bir ağaç gibi tek ve hür
Bu mantikli degil.
nedir, anlat okurum ben.
Anlatirsam anlami kalmaz.
kâlû belâdan beridir yoldayız suri...
Peki.
